Takie rozszerzenie funkcjonalności pozwala na odsprzedaż dedykowanych lub nadmiarowych zasobów firmowej infrastruktury i jednoczesne przejście do świadczenia usług hostowanej chmury (hosted cloud). Rozwiązaniem integrującym, dzięki któremu centra danych mogą udostępniać swoim klientom zasoby lokalnej infrastruktury, jest Service Provider Foundation (SPF). Potrzebne też będą konsole umożliwiające zarządzanie zasobami przez klientów usług. Łącznie w infrastrukturze hostera powinny znaleźć się przedstawione poniżej elementy.

• Infrastruktura fizyczna – pula zasobów (mocy obliczeniowej, pamięci i przestrzeni dyskowej) udostępnianych klientom. Składa się na nią także odpowiednio wydajna infrastruktura sieciowa oraz zainstalowane na serwerach oprogramowanie zapewniające zdalny dostęp do niej. Infrastruktura fizyczna powinna być odporna na awarie oraz współpracować z systemami zasilania awaryjnego i klimatyzacji, tworząc w ten sposób mechanizmy wysokiej dostępności, gwarantujące wysoką jakość świadczonych usług.

• Operations Manager – oprogramowanie umożliwiające całościowe monitorowanie wszystkich warstw środowiska hostera oraz klientów. Daje wiedzę o stanie infrastruktury, zarówno w aspekcie potencjalnych zdarzeń związanych z występowaniem błędów i awarii, jak również w kontekście umów SLA. Dzięki temu rozwiązaniu klienci mogą otrzymywać informacje związane z dostępnością i stanem ich usług, również w środowiskach heterogenicznych.

• Virtual Machine Manager (VMM) – kluczowy komponent umożliwiający udostępnianie zasobów ich odbiorcom. Jego głównym zadaniem jest zarządzanie warstwą wirtualizacji. Pozwala jednocześnie na definiowanie pul zasobów do udostępnienia czy też obiektów bibliotek stanowiących podstawę do tworzenia nowych wirtualnych maszyn. Aby możliwe było udostępnianie klientom zewnętrznym stworzonej w ten sposób infrastruktury, konieczne jest zintegrowanie go z oprogramowaniem Service Provider Foundation.

• System Center Orchestrator (SCO) – automatyzuje zadania administracyjne oraz wykonywanie działań zlecanych przez klientów. Podczas świadczenia usług umożliwia definiowanie działań nietypowych, których nie przewiduje standardowa funkcjonalność interfejsów dostępowych klientów. Ma to zastosowanie głównie w przypadku wykonywania zadań na wielu warstwach lub tych, których złożoność wymagałaby wykonania kilkunastu następujących po sobie czynności.

• Service Manager (SM) – rozwiązanie odpowiedzialne za obsługę żądań klientów związanych z dostarczanymi usługami (np. żądanie obsługi lub wdrożenie usługi). Podczas udostępniania zasobów pozwala na stworzenie katalogu usług, którego składowe odwołują się do zadań zdefiniowanych w System Center Orchestrator, po czym są automatycznie realizowane.