Jednym z pierwszych istotnych dla pacjentów projektów informatycznych w służbie zdrowia, choć tylko w skali regionalnej, było uruchomienie na Śląsku w 2001 r. systemu kart chipowych. Wdrożone przez ówczesną Regionalną Kasę Chorych we wszystkich Zakładach Opieki Zdrowotnej rozwiązanie umożliwiało weryfikację posiadania przez pacjenta ubezpieczenia zdrowotnego oraz ułatwiło proces obsługi. Przypomnijmy, że po wprowadzeniu karty do czytnika system umożliwiał wydruk recepty wraz ze wszystkimi danymi pacjenta.

Od tego czasu minęło ponad 15 lat, w trakcie których rozpoczęto prace nad wieloma projektami centralnymi, mającymi na celu podniesienie jakości świadczonych usług medycznych. Jednak w ostatnich latach wpływ na efektywność informatyzacji placówek ochrony zdrowia miało wiele czynników, które spowalniały ten proces. Mowa m.in. o braku centralnych baz zdrowotnych, niedostosowaniu prawa i problemach z koordynacją wykonawców projektów centralnych. To z kolei niekorzystnie rzutowało na wdrażane rozwiązania w placówkach medycznych –  obecnie niewiele z nich w pełni służy pacjentom.

 

Lokomotywa znowu się rozpędza

W ostatnim czasie można zauważyć dynamiczne zmiany zarówno w ustawodawstwie (m.in. nowe, wyodrębnione terminy obowiązywania elektronicznej dokumentacji medycznej: e-recepta od 1 stycznia 2020 r., e-skierowania od 1 stycznia 2021 r., pozostała dokumentacja medyczna od 1 stycznia 2019 r.), jak i w metodyce prac nad projektami centralnymi. W Projekcie P1 (Elektroniczna Platforma Gromadzenia, Analizy i Udostępniania Zasobów Cyfrowych o Zdarzeniach Medycznych) wprowadzona została metoda wytwarzania oprogramowania (zwana agile), która polega na podzieleniu projektu na małe, dające się sprawnie zarządzać etapy.

Jednocześnie, według raportu opracowanego przez Centrum Systemów Informatycznych Ochrony Zdrowia (CSIOZ), tylko 40 proc. placówek szpitalnych jest przygotowanych do prowadzenia dokumentacji w formie elektronicznej, zaś 41 proc. zadeklarowało, że zaplanowało środki finansowe na dostosowanie się do obowiązków ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia. 79 proc. z przebadanych szpitali szacuje wydatki związane z przystosowaniem ustawowym na poziomie nieprzekraczającym 1 mln zł, natomiast 15 proc. w przedziale 1–5 mln zł.

Zarówno te dane, jak i przyspieszenie prac w projektach centralnych wskazują, że informatyzacja placówek medycznych w najbliższych latach może być ważnym źródłem przychodów integratorów.