Jak się wyróżnić, kiedy nie ma czym?

Ponieważ serwery bazują na standardowych rozwiązaniach (wszyscy korzystają z komponentów Intela, rzadziej AMD), ich producentom trudno się wyróżnić. Produkty Intela niezmiennie są wybierane najczęściej, bo klienci, którzy rozbudowują firmowe środowiska, tworząc chociażby klastry, np. z wykorzystaniem wirtualizatorów VMware, chcą zadbać o homogeniczność infrastruktury. Dokupują więc sprzęt podobny do tego, jaki już posiadają, który w zdecydowanej większości jest wyposażony w procesory rynkowego potentata.

Jeśli serwery mają w środku to samo, producenci nie mają dużego pola do popisu. Mogą się wyróżnić bardziej funkcjonalnym firmware'em. Próbują też grać ceną, ale w sytuacji stosowania komponentów od tego samego dostawcy również tutaj mają małe pole manewru – zauważa Krzysztof Szablowski.

Dlatego serwery to nie jest łatwy rynek. W dodatku producenci przyzwyczaili klientów do częstych zniżek. W efekcie ceny katalogowe urządzeń różnych dostawców niewiele się obecnie różnią. A niskie ceny oznaczają spadek zainteresowania dostawców mniejszymi projektami, na których trudniej zarobić.

Z drugiej strony kłopot jest też z projektami największymi, bo wielcy dostawcy usług w chmurze publicznej sami składają sobie serwery z zamówionych komponentów. Budują sprzęt, który zapewni im największą elastyczność i najprostszą administrację rozwiązaniami. W przypadku tysięcy serwerów będzie to miało przełożenie na znacząco mniejszy koszt zakupu i eksploatacji. Na szczęście sprawdza się to tylko u gigantów, bo nawet właściciele centrów danych wybierają oferty tradycyjnych dostawców serwerów.

Kupują od producenta, bo potrzebują supportu. Nie dysponują takimi zasobami ludzkimi, by mogli we własnym zakresie zająć się obsługą tworzonej samodzielnie infrastruktury – wyjaśnia Krzysztof Szablowski.

To dowód, że na serwer trzeba patrzeć całościowo, zwracać uwagę nie tylko na sprzęt, ale także na dołączone do niego usługi wsparcia. Nie można więc zapominać o serwisie. Rafał Szczypiorski przekonuje, że dobra obsługa posprzedażna przynosi ogromne korzyści i może zaważyć na wyborze oferty przez klienta. Dlatego pojawiają się nowe metody świadczenia pomocy technicznej wychodzące naprzeciw oczekiwaniom klientów.

Idealnym przykładem jest możliwość nadania odpowiedniego priorytetu zgłoszenia przez samego klienta. To nie serwis decyduje jak ważne jest zgłoszenie, a klient  – mówi przedstawiciel Dell EMC.

Czym różni się wirtualizacja od konteneryzacji?

Gdy rosła moc obliczeniowa i pojemność serwerów, tradycyjnie uruchamiane aplikacje przestały wykorzystywać wszystkie dostępne zasoby. Dlatego powstała koncepcja konsolidowania wielu systemów i aplikacji w ramach jednego fizycznego serwera za pomocą wirtualizacji, to znaczy użycia oprogramowania do emulowania wielu systemów sprzętowych. Hypervisor, czyli wirtualizator, tworzy warstwę między sprzętem a maszynami wirtualnymi, których zakładanie i uruchamianie umożliwia. Mogą one być wyposażone w różne systemy operacyjne, a mimo wszystko działać na tym samym serwerze fizycznym – każda ma własne pliki binarne, biblioteki i aplikacje, które obsługuje. Dlatego pojedyncza maszyna wirtualna jest „ciężka”, bywa, że ma wiele gigabajtów. Wirtualizacja systemu operacyjnego zyskała na popularności w ostatniej dekadzie, umożliwiając przewidywalne działanie maszyn wirtualnych i łatwe ich przenoszenie z jednego środowiska serwerowego do innego.
Wykorzystywana w ostatnim czasie coraz powszechniej konteneryzacja także gwarantuje uruchamianie wielu izolowanych systemów, ale w ramach tego samego systemu operacyjnego hosta. Działając na serwerze fizycznym, każdy kontener współużytkuje jądro systemu operacyjnego, takiego jak Linux czy Windows, a zazwyczaj także pliki binarne i biblioteki. Współużytkowane komponenty przeznaczone są tylko do odczytu. W rezultacie kontenery są wyjątkowo „lekkie”. Ich rozmiar może być liczony w megabajtach, a nie gigabajtach, natomiast ich uruchomienie zajmuje zaledwie kilka sekund, a nie minut, jak w przypadku maszyn wirtualnych. Konteneryzacja odciąża administratorów IT i to nawet bardziej niż wirtualizacja. Skoro bowiem kontenery używają tego samego systemu operacyjnego, wsparcia (m.in. dostarczania aktualizacji, poprawek) wymaga tylko jeden system operacyjny.